W wielu sieciach FTTH zbudowanych w ostatniej dekadzie realnym ograniczeniem przestała być infrastruktura pasywna, a stała się warstwa aktywna. GPON udostępnia około 2,5 Gb/s w kierunku do abonenta oraz 1,25 Gb/s w kierunku od abonenta, przy czym pasmo to jest współdzielone przez całą grupę abonentów przypisaną do portu. Wraz z rosnącym udziałem usług symetrycznych oraz taryf o wysokich przepływnościach ten pułap zaczyna ograniczać ofertę, a tym samym przychody.
XGS-PON odpowiada na tę potrzebę symetryczną przepływnością 10 Gb/s i na tym polega podstawowa różnica między GPON a XGS-PON, istotna dla operatora planującego wyższe taryfy. Dla ekonomiki modernizacji kluczowe jest jednak to, że migracja z GPON na XGS-PON może odbywać się na tej samej nowoczesnej infrastrukturze FTTH, ponieważ oba systemy wykorzystują rozłączne długości fali i mogą ze sobą współistnieć. Otwiera to drogę do modernizacji, która nie wymaga budowy sieci od nowa. Warunkiem powodzenia jest rzetelna ocena stanu istniejącej infrastruktury i to właśnie od audytu sieci powinien zaczynać się każdy taki projekt.